Aby mówić o potrzebie stosowania peelingu skóry głowy lub jej braku należy przede wszystkim w pierwszej kolejności poruszyć kwestę przenikania substancji aktywnych przez skórę. Jak wiemy nasza skóra to organ, którego jedną z ról jest ochrona naszego organizmy przed wnikaniem substancji z zewnątrz. Skóra chroni nasz organizm przed toksynami, z którymi ma kontakt. Skóra a głównie naskórek i jego najbardziej zewnętrzna warstwa – warstwa rogowa, to swoisty mur obronny chroniący nas przed wnikaniem substancji do organizmu. Przemysł kosmetyczny i farmaceutyczny dwoi się i troi, aby tak opracować receptury kosmetyków i leków, żeby ich penetracja do skóry właściwej w przypadku kosmetyków i resorpcja do tkanki podskórnej w przypadku leków była możliwa i aktywna. Główną barierą ograniczającą przenikanie substancji aktywnych do skóry jest warstwa rogowa naskórka i jego zwarta budowa złożona z korneocytów i cementu międzykomórkowego.

 

Przenikanie substancji aktywnych do skóry i przez skórę

To czy dana substancja aktywna będzie przenikała do skóry lub głębiej przez skórę, zależy od wielu złożonych czynników: wielkość cząsteczki, kształt cząsteczki, stan skupienia substancji (czy jest ona cieczą czy gazem czy ciałem stałym), charakteru chemicznego cząsteczki (lipofilowa, hydrofilowa, amfifilowa), podłoża kosmetyku a również grubości warstwy rogowej naskórka (1). Znaczenie ma obecność w kosmetyku lub leku promotorów przenikania jak również stan naszej skóry. Jak widzisz: kosmetyk musi posiadać wiele istotnych właściwości, aby mógł dostać się do wnętrza skóry.

 

Sposoby przenikania substancji aktywnych do skóry i przez skórę.

Substancje aktywne mogą przenikać przez komórki skóry (droga transdermalna), między komórkami skóry (droga transepidermalna) a także przez przydatki skóry – mieszki włosowe, gruczoły łojowe, gruczoły potowe (droga transfolikularna). Ta ostatnia będzie nas szczególnie interesowała w kontekście potrzeby stosowania peelingów do skóry głowy.

 

Przenikanie substancji aktywnych przez mieszki włosowe.

W skórze głowy na 1 cm2 przypada 500 -1000 jednostek mieszkowo – łojowych (potocznie zwanych mieszkami włosowymi), które mogą stanowić 10% całkowitej powierzchni skóry głowy(2). Musimy zadbać, aby przenikanie przez mieszki włosowe było więc aktywne. Dodatkowo, mieszki włosowe stanowią wydajne długoterminowe rezerwuary (do 10 dni) substancji stosowanych miejscowo (2). Ujścia mieszków włosowych zatkane przez zaschniętą wydzielinę gruczołów łojowych oraz złuszczone korneocyty (komórki warstwy rogowej naskórka) znacznie ograniczają transport transfolikularny substancji aktywnych zawartych w kosmetykach czy lekach stosowanych na skórę głowy. Dlatego właśnie potrzebny jest nam peeling, aby usunąć „korki” z mieszków włosowych i umożliwić przenikanie transfolikularne składników aktywnych kosmetyków i leków, wykorzystywanych w kuracjach i leczeniu chorób skóry głowy i włosów.

 

Peelingi do skóry głowy – czy potrzebne?

Zdecydowanie tak. Peelingi do skóry głowy doskonale oczyszczają ujścia mieszków włosowych z zalegających złogów łoju oraz zrogowaciałego naskórka umożliwiając przenikanie substancji aktywnych drogą transfolikularną. Peelingi skóry głowy mają na celu również usunięcie zalegających na skórze głowy korneocytów, które nie zostały usunięte na drodze naturalnego złuszczania się skóry. Dzięki czemu chwilowo zmniejszają grubość naskórka zwiększając również szanse dla przenikania transepidermalnego i transdermalnego.

 

Kto powinien stosować peelingi do skóry głowy?

Właściwie każdy, szczególnie te osoby, które maja problem ze skórą głowy, wypadaniem włosów lub łysieniem.

Mam nadzieję, że już nie masz wątpliwości czy ten kosmetyk powinien znaleźć się na Twojej półce? Masz wątpliwości jaki peeling zastosować? Zapraszam na konsultację oraz badanie skóry głowy. 

 

Źródła:

1.Wolski T., Kędzie B. Farmakoterapia skóry. Cz. 2. Przenikanie substancji przez skórę, Postępy Fitoterapii 2019; 20(2): 154-158

2.Knorr F., Lademann J., Patzelt A.,Sterry W., Blume-Peytavi W., Vog A., Follicular transport route – Research progress and future perspectives, European Journal of Pharmaceutics and Biopharmaceutics 71 (2009) 173–180